Een roze spreeuw in Bunnik

rozespreeuwlicht

De roze spreeuw is een zeldzame vogel in Nederland. Normaal gesproken komt hij voor in Azië en Zuid-Oost-Europa. Maar elk jaar worden er enkele exemplaren in Nederland gezien. Die zitten dan meestal tussen de gewone spreeuwen.

Als vogelaar vind ik het daarom altijd leuk om in grote groepen spreeuwen te zoeken naar een roze spreeuw. Minder leuk vind ik dat het me nog nooit lukte om er een te vinden.

Dus toen er vorige week een roze spreeuw in Bunnik zat, wilde ik daar heen. Ook al was het een onvolwassen vogel, die nog helemaal niet roze is, en minder mooi gekleurd is dan de gewone spreeuwen waar hij tussen zat.

Er was alleen een probleem: deze roze spreeuw zat midden in een woonwijk. In iemands achtertuin wel te verstaan. Ik ben vogels gaan kijken omdat ik het fijn vind om de drukte te ontvluchten en tot rust te komen in de natuur. Oké, inmiddels ben ik niet meer zo mensenschuw tijdens het vogels kijken als vroeger. Ik vind het leuk om met andere vogelaars naar een bijzondere vogel te kijken. Toch leek het me ongemakkelijk om met z’n allen naar iemands tuin te staren. Ik kan me voorstellen dat je er als bewoner niet op zit te wachten dat tientallen mensen met verrekijkers en camera’s om je huis heen lopen.

Ik hoopte dan ook dat mijn bezoek aan Bunnik als volgt zou verlopen: bij aankomst zou ik me even tussen de vogelaars voegen die naar de roze spreeuw stonden te kijken, die keurig in een boom tussen de andere spreeuwen zou zitten. Ik zou een aantal foto’s maken, iedereen vriendelijk groeten, en tevreden weer vertrekken.

Helaas bleken bij aankomst alleen de vogelaars aanwezig. De roze spreeuw was nergens te bekennen. Groepjes mensen liepen verspreid door de verschillende straten van waaruit de tuin zichtbaar was waar de vogel de dag daarvoor gezien was. Ondertussen verbaasden voorbij lopende buurtbewoners zich over de drukte. De meeste vogelaars leken blijkbaar meer gefocust naar de vogel te zoeken dan ik, want de bewoners kozen mij om aan te vragen wat iedereen toch aan het zoeken was. Gelukkig reageerde iedereen aan wie ik het uitlegde enthousiast.

Ondertussen geen spoor van de vogel. Later vroeg nog een buurtbewoner naar de stand van zaken. Het bleek iemand die ik kende van vroeger. Hij vertelde me lachend dat hij net een huis had gekocht in deze straat, maar dat de makelaar er niet bij had verteld dat het er zo druk zou zijn met vogelaars.

Even later was het zover. In een boom midden in de straat, waar constant al veel spreeuwen in zaten, landden nog meer spreeuwen. En daar zat de roze spreeuw tussen! Iedereen bekeek de vogel, de meeste mensen maakten wat foto’s. Even later vloog de spreeuw naar een dak, waar hij ook nog goed te zien was. Daarna verdween hij weer.

Ik kon met een tevreden gevoel naar huis, en besefte dat het eigenlijk heel gezellig was geweest. Het vermeende ongemak bleek zich vooral in mijn hoofd af te spelen. Iets om te onthouden.

De roze spreeuw heeft later het regionale nieuws nog weten te halen.

 

De zwarte roodstaart

zwarte roodstaart
Van sommige vogels word ik altijd vrolijk. Neem nou de zwarte roodstaart. Dit kleine mooie vogeltje weet op de meest vervelende plekken nog een lach op je gezicht te krijgen. Hij lijkt namelijk een vreemde voorliefde te hebben voor troosteloze plekken. Continue reading

De ooievaar

DSCN2242

De ooievaar is een vogel waar bijzonder veel sympathie voor bestaat. Dat komt natuurlijk deels doordat ze met baby’s geassocieerd worden, maar die sympathie moet daarvoor al bestaan hebben. Een vogel waar iedereen een hekel aan heeft zal niet snel aan het krijgen van kinderen verbonden worden. Ik zie in ieder geval niet voor me dat mensen een levensgrote beeltenis van een stadsduif, zilvermeeuw of kraai in hun tuin zetten om te laten zien dat er gezinsuitbreiding heeft plaatsgevonden. Continue reading

De blauwe reiger

blauwe reiger

De blauwe reiger is een vogel die iedereen kent, want ze verblijven vaak in de buurt van mensen. De naam blauwe reiger klopt niet helemaal. Je moet wel behoorlijk kleurenblind of zeer optimistisch van aard zijn om iets blauws te ontdekken aan het verenkleed van deze grijze reiger. Continue reading

De kleine plevier

P1070030

Vogels hebben het in Nederland niet altijd makkelijk en daar heb je het als vogelaar maar mee te doen. Doordat we steeds minder natuur overhouden en er op landbouwgrond steeds minder insecten leven, zie je soorten als de grutto, de veldleeuwerik, de patrijs en de wielewaal op veel plekken verdwijnen. Omdat het zaak is om niet teveel over deze narigheid na te denken, schrijf ik bij deze een stukje over een vogelsoort die juist in aantal toeneemt: de kleine plevier. Continue reading

De kwartel

kwartel

De kwartel is een soort kleine kip. De kleine leuke kwarteleitjes worden net als kippeneieren gegeten, je treft ze vooral rond Pasen in de supermarkt aan. En net als kippenvlees schijnt ook kwartelvlees lekker te zijn. Daar komt bij dat de kwartel net als de kip een populaire vogel om zelf te houden is. Continue reading

Kraanvogels

P1050772

Twee keer per jaar zijn vogelaars in de ban van de kraanvogeltrek. Kraanvogels zijn iconische vogels: waar niet-vogelaars je medelijdend aan kunnen kijken wanneer je over de middelste zaagbek, beflijster of draaihals begint, begrijpen de meeste mensen nog wel dat je enthousiast wordt bij het zien van kraanvogels. Continue reading

De middelste zaagbek

P1050698

Gisteren was ik bij de Maarsseveense Plassen. Dat is vlakbij, en daarom zoek ik er regelmatig met een verrekijker naar leuke vogels. Vooral nu de trek in volle gang is, kan het maar zo dat allerlei spectaculaire watervogels er even pauze nemen. Ik zie ze alleen nooit. Continue reading

De ijsvogel

P1050372

In tegenstelling tot wat zijn naam doet vermoeden, houdt een ijsvogel niet van ijs. Want waar ijs ligt, kan hij niet vissen en als hij niet kan vissen, kan hij niet eten. IJsvogels kunnen dus niet tegen strenge winters en hebben het in vorstperiodes moeilijk. Ze worden dan iets minder voorzichtig en daarom kon ik er afgelopen week eindelijk eentje goed op de foto zetten. Meestal lukt dat me niet, omdat ijsvogels schuw zijn. Je ziet ze vooral vaak op hoge snelheid voorbij vliegen en ze laten zich niet tot dichtbij benaderen. Continue reading

De tuinvogeltelling

P1030825

Komend weekend is het weer tijd voor de jaarlijkse tuinvogeltelling. Het is al de vijftiende keer dat deze landelijke telling wordt georganiseerd en het principe is simpel: noteer op zaterdag of zondag een half uur lang hoeveel vogels je in je tuin ziet en geef aan om welke soorten het gaat. Vorig jaar deed ik voor het eerst mee. Continue reading