De blauwborst

P1010858

Nu het echt lente is, zijn veel zangvogels weer teruggekeerd uit hun overwinteringsgebieden in Afrika. De vogeltrek blijft een fascinerend fenomeen. Dat veel soorten kleine zangvogels, die vaak minder dan 20 gram wegen, in het najaar naar de andere kant van de wereld vliegen om daar de winter door te brengen, daar valt wat voor te zeggen. Maar dat ze een half jaar later naar precies hetzelfde lullige stukje Nederland terugkeren om aldaar weer zeer gemotiveerd hun zang aan ons te laten horen, dat blijft toch wonderbaarlijk.

Veel van deze vogeltjes zien er op het eerste gezicht vooral bruin uit, dat is jammer. Een vogel die er heel duidelijk anders uitziet dan de meeste kleine bruine zangvogeltjes is de blauwborst, één van de mooiste vogels die we hebben. Het is elk voorjaar weer een soort om naar uit te kijken, niet alleen voor mij, maar ook voor veel andere vogelaars.

Vanaf half maart lopen die dan ook zoekend door voor de blauwborst geschikt gebied: moerasgebieden met riet en hier en daar wat struiken. Dan is het maar wachten tot je hem hoort, want zoals bij veel zangvogels het geval is, hoor je ook de blauwborst vaak eerder dan je hem ziet.

Maar als je hem eenmaal zijn duidelijke riedeltje hoort zingen, lukt het meestal ook wel om hem in beeld te krijgen. Want dan doet ie z’n trucje om zijn territorium af te bakenen. Hij zingt vanaf een hoger gelegen punt en vliegt vervolgens al zingend omhoog, om daarna in een soort waaiervlucht met gespreide staart weer naar beneden te dwarrelen. Een prachtig gezicht, want niet alleen zijn helblauwe borst is prachtig, als hij naar beneden dwarrelt kun je ook zijn mooie oranje rode staart goed zien.

Hij landt meestal tussen de struiken of het riet, op de grond. Dan zie je hem niet meer en is het maar hopen dat hij het trucje nog eens herhaalt. Je ziet blauwborsten vooral in het voorjaar: als de zingende mannetjes eenmaal een vrouwtje hebben gevonden en hun territorium hebben afgebakend, nemen ze niet meer de moeite om hun mooie zangvluchten uit te voeren.

In de zomer zijn ze hier nog wel, maar omdat ze veel tijd op de grond doorbrengen, zie je ze maar zelden. Een extra goede reden om nu naar buiten te gaan en van de blauwborst te genieten, want aan het einde van de zomer verdwijnt de blauwborst weer voor maanden naar Afrika. En zeg nou zelf: zo gek zou het niet zijn als hij er volgend voorjaar voor kiest om eens niet naar een koud Nederlands moerasgebied te vertrekken.