De draaihals (of eigenlijk juist niet)

draaihals

Het najaar is in volle gang en dat is voor vogelaars een van de leukste periodes van het jaar, omdat er nu namelijk allemaal doortrekkers in het land zijn. Vogels die je hier normaal gesproken niet vaak aantreft. 

Een van die soorten waar veel vogelaars vanaf half augustus tot half september naar zoeken is de draaihals. Een kleine spechtachtige vogel die vaak op de grond zit, waardoor je hem niet makkelijk ziet. Wat het nog moeilijker maakt, is zijn vrij goede schutkleur.

Omdat het zo’n prachtige en zeldzame vogel is, trekt de draaihals meestal veel volk. Maar het bezoeken van een plek waar iemand anders een draaihals heeft gezien, betekent niet dat jij hem ook ziet. Daarvoor kan hij zich te goed verstoppen.

Ik ben de afgelopen weken twee keer naar ze op zoek geweest, want ook ik wilde graag een draaihals zien. Eerst naar het Leersumse Veld, waar ze elk najaar gezien worden. Een prachtig gebied om te bezoeken bovendien. Dat komt mooi uit, want hoewel ik er uren rond heb gelopen, kon ik die draaihals nergens vinden. Op zich geen ramp, want zo gaat dat met de draaihals. Die zie je alleen met veel geduld, als je geluk hebt.

Een paar dagen later kwam er een herkansing op de Maasvlakte. Het gebied waar de draaihals moest zitten was niet groot, dus ik had er vertrouwen in. Maar eenmaal aangekomen was aan het gedrag van de aanwezige vogelaars al te zien dat de draaihals niet in beeld was.

We zagen mensen die duidelijk op zoek waren naar de draaihals. Het waren vooral oudere mannen met belachelijk dure camera’s die met een verbeten gezichtsuitdrukking door greppels liepen. Ze probeerden de draaihals te laten schrikken, zodat dat klotebeest zich eindelijk eens zou laten zien. ‘De vogel opstoten’, heet dat in jargon. Niet aardig, maar het schijnt te werken, want vogelaars doen het vaak. Deze keer was het tevergeefs.

We spraken drie vogelaars. De gesprekken verliepen ongeveer zo: ‘Heb jij die draaihals nog gezien?’ ‘Nee.’ ‘Ik ook niet.’ Ook dat schept een soort band.

Geen draaihals dus. Inmiddels zullen de meeste exemplaren wel weg zijn, op weg naar hun winterverblijf in Afrika. Volgend voorjaar gaat de zoektocht verder, want ook in het voorjaar kun je hem overal aantreffen. En er overal overheen kijken. Ik heb er zin in.