De spreeuw

P1040423

Het is vaak moeilijker om te genieten van het alledaagse dan van het bijzondere. Daarom zijn de meeste vogelliefhebbers vooral geïnteresseerd in zeldzame soorten. Terwijl één van de leuke dingen aan vogels juist is dat ze overal zijn en je ook aan hele alledaagse vogels veel plezier kunt beleven.  

Neem de spreeuw. Veel vogelaars hebben er weinig interesse in, omdat je ze overal ziet. Daarbij kunnen ze zó goed andere vogelgeluiden imiteren, dat ze je als vogelaar regelmatig in de maling nemen. Dan denk je een zeldzame vogel te horen en dan blijkt het een spreeuw te zijn die dat geluid ergens heeft gehoord en heeft opgenomen in zijn eigen repertoire. Vrij frustrerend.

Maar als je eens goed naar een spreeuw kijkt, is zijn verenkleed prachtig. Al die subtiele lichte strepen op zijn zwarte pak zijn letterlijk en figuurlijk schitterend. En een grote groep spreeuwen die in de schemering in formatie rondvliegt, is wat mij betreft één van de meest indrukwekkende fenomenen die je in de Nederlandse natuur kunt waarnemen.

Toch behoren spreeuwen samen met kraaien, duiven en meeuwen tot de meest gehate vogels. Ze zijn namelijk graag in grote groepen in de buurt van mensen en zijn, net als de meeste andere vogels, niet echt zindelijk. Wanneer ze in prachtige formaties boven de straten rondrazen, wil er nog wel eens wat schijt naar beneden vallen. Ook op gezamenlijke slaapplaatsen kan door mensen overlast ervaren worden, te wijten aan de stront die zich langzaam maar zeker ophoopt onder de bewuste overnachtingsplekken.

Ook veel boeren hebben een hekel aan spreeuwen. Vooral fruitboeren doen er alles aan om ze uit de buurt houden, uit angst dat hun oogst verloren gaat. Daar valt iets voor te zeggen, want spreeuwen eten graag fruit. Dus als een groep spreeuwen eenmaal een fruitgaard gevonden heeft, kan de hoeveelheid fruit die aan de bomen hangt vrij vlot afnemen.

Maar spreeuwen zijn ook nuttig: hun hoofdvoedsel bestaat uit emelten. Deze larven van langpootmuggen leven vlak onder de grond en vreten planten en graslanden aan. Spreeuwen worden daarom steeds vaker ingezet als terreinknecht op sportvelden. Sportclubs die last hebben van emelten hangen dan nestkasten voor spreeuwen op. De spreeuwen gaan daar wonen, eten de emelten op, en houden het gras netjes. Iedereen tevreden.

Spreeuwen kunnen deze hulp wel gebruiken, want net als veel andere ‘gewone’ Nederlandse vogelsoorten, nemen ze sterk in aantal af. En het zou toch jammer zijn als deze mooie vogel zeldzaam wordt. Want ook al vind je de spreeuw een vervelende vogel, er moet toch een vogel zijn waarover we gezellig kunnen klagen? Gezamenlijk klagen schept immers een band. En dan is de spreeuw met zijn mooie kleuren en zijn ingewikkelde groeps-lucht-acrobatiek wat mij betreft toch één van de beste kandidaten.