De watersnip

DSCN9495

Nu het broedseizoen voorbij is, zijn de eerste zomergasten alweer vertrokken. Veel andere vogelsoorten zullen snel volgen. Gelukkig arriveren er nu vogels die in het noorden hebben gebroed en onderweg naar het zuiden in Nederland neerstrijken.

Zoals de watersnip. Deze prachtige vogel was vroeger een vertrouwd beeld in Nederland, niet alleen omdat hij hier volop broedde, maar ook omdat zijn afbeelding op het briefje van honderd gulden stond. Dat is allemaal verleden tijd. Briefjes van honderd gulden zie je niet veel meer en dat geldt helaas ook voor broedende watersnippen.

Dat is jammer, want de balts van de watersnip is spectaculair. Toen ik dit als klein jochie voor het eerst zag, wist ik niet wat me overkwam. Ik zag een vogel met een zeer lange snavel als een bezetene telkens omhoog vliegen en een soort loopings maken. Ondertussen produceerde hij tijdens zijn duikvlucht een hard, vreemd blatend geluid.

Tijdens die duikvluchten zag ik die snavel nauwelijks open gaan, dus begreep ik niet waar dat rare geluid vandaan kwam. Later leerde ik dat dit geluid wordt veroorzaakt door resonantie. De staartveren trillen tijdens die duikeling door de luchtstroom en zo produceert de watersnip het geluid dat hem de bijnaam ‘hemelgeit’ heeft opgeleverd.

Nog veel later besefte ik dat het maar goed was dat ik er zo lang naar had staan kijken, want ik heb dit schouwspel niet vaak meer waargenomen. Door de verdroging en intensivering van het Nederlandse platteland is er voor de watersnip nog maar nauwelijks geschikt leefgebied om in te broeden, want de watersnip heeft vochtig gebied met rijke vegetatie nodig. Daar is weinig meer van over.

Gelukkig kun je ze buiten het broedseizoen nog volop zien. Helaas zie je watersnippen meestal pas als je bijna bovenop ze gaat staan en ze met een krassende roep vlak voor je neus opvliegen. Ze hebben namelijk een uitstekende schutkleur, zijn vrij klein en staan niet zo hoog op de poten. Ze zoeken vaak in hoog, nat gras naar voedsel door met hun lange snavel door de natte bodem te wroeten, waardoor ze nauwelijks opvallen. Maar in deze tijd van het jaar zie je ze ook wel in ondiepe plasjes in de modder wroeten. En dat is mooi, want het is een prachtige vogel.