Hans en Gerrit: de wandeling

Het was die dag lekker weer. Daarom besloten Hans en Gerrit, beide medewerkers van een multinational die zich vooral bezighoudt met verpakkingen van levensmiddelen, hun geplande lunchmeeting buiten te houden. Zodoende namen ze hun broodtrommeltje mee en gingen een stukje lopen. We vallen midden in hun belangwekkende gesprek.

‘Ja, kijk. De Zuid-Afrikaanse markt is wel belangrijk, maar er is daar obviously weinig ruimte om onze core-business te developen. Als we daar leading willen worden, moeten we veel meer investeren. Daar hebben we nu simpelweg de capacity niet voor. Vergeet niet dat er een reorganisatie voor de deur staat, Hans. Het mag allemaal niks meer kosten tegenwoordig.’ ‘Dat kan wel wezen, Gerrit, maar het is nu of nooit. Als we er nu niet instappen, worden we weggedrukt en liggen we eruit. Een once-in-a-lifetime-opportunity, zeg maar. Door slim te investeren en de juiste resources aan te boren kunnen we daar een ontzettende slag slaan. Het is eten of gegeten worden, Gerrit.’

‘Hans, laat me niet lachen! Je maakt hier een klassieke denkfout. Slim investeren klink mooi, maar het komt er in the end op neer dat het veel meer geld kost dan aanvankelijk de bedoeling was. Jij bent toch ook niet vergeten hoe het ging toen we via die campagne de problemen op de markt in Brazilië probeerden te tacklen. Ik denk echt dat we Zuid-Afrika even moeten laten voor wat het is.’ ‘Gerrit, in Brazilië hadden we de HR verwaarloosd. Dat was een totaal andere casus waarin fouten zijn gemaakt. Daar hebben we van geleerd.’

‘Kom op Hans, give me a break. De markten zijn vergelijkbaar en in Brazilië hadden onze jongens prima research verricht. Het ging fout door dat zogenaamde ‘slim investeren.’ ‘Prima research? Waar haal je het vandaan, Gerrit? Ze hadden niet eens reliable productanalysis gedaan! Nee, Zuid-Afrika is echt een ander verhaal. Ik zeg: nu instappen.’ ‘Nou ja, Hans, het is ook meer aan het management om daarover te beslissen. Het zal mij benieuwen wat ze doen.’

‘Wat je zegt, Gerrit. De bottleneck zit hem mijns inziens in het gebrek aan guts dat het management de laatste tijd toont.’ ‘We zullen zien, Hans. Wat ruik ik trouwens? Ben jij in de stront gestapt?’ ‘Nou je het zegt, ik ruik ook wat. Maar volgens mij ben jij het. Mijn schoenen zijn schoon.’ ‘Klote, je hebt gelijk! Heel mijn linkerschoen zit vol met hondenstront! En ik heb nog wel een meeting zo! Gatverredamme, wat haat ik dit.’